Biliyor musun, bugün 1 Mayıs… Yani emekçilerin günü. Hani şu sabahın köründe kalkıp işe giden, akşama kadar didinen, alın teriyle hayatı ayakta tutan insanların günü. Aslında sadece bir tatil günü değil, çok daha derin bir anlamı var.
1 Mayıs, yıllar önce işçilerin daha insanca koşullarda çalışmak için verdikleri mücadeleden doğmuş. Günde 12-14 saat çalıştırıldıkları, haftanın yedi günü dinlenmeden çalıştıkları zamanlardan kalma bir isyan bu günün temeli. İnsanlar demiş ki: “Artık yeter! Biz de insanız. Hakkımız olanı istiyoruz.” Ve bu hak arayışı zamanla dünyanın dört bir yanında yankı bulmuş.
Bugün hâlâ her şey mükemmel değil elbette. Ama 1 Mayıs bize şunu hatırlatıyor: Hak verilmez, alınır. Emeğin, alın terinin kıymeti bilinmeli. İnsan, sadece çalışmak için değil, insanca yaşamak için de var olmalı. İşçinin, emekçinin sesi duyulmalı; sözü değer görmeli.
Bir de bu gün dayanışmanın günü. Yani birlikte olmanın, birbirine omuz vermenin. Bir kişinin tek başına söyledikleri bazen duyulmaz ama binlerce kişi bir araya geldi mi, işte o zaman ses yankılanır. Bu yüzden 1 Mayıs sadece işçiler için değil, adalet isteyen herkes için önemli.
Kısacası, 1 Mayıs bana hep şu duyguyu veriyor: Birlik olursak, sesimizi duyururuz. Birlik olursak, değiştirebiliriz. Ve en önemlisi, birbirimizi anlayarak, saygı duyarak çok daha güzel bir dünya kurabiliriz.
O yüzden bugün, emeğiyle hayatı var eden herkesin günü kutlu olsun. Sessizce çalışan, hakkını arayamayan ama emeğiyle dünyayı döndüren herkese bir teşekkür borçluyuz.
Yaşasın emek, yaşasın dayanışma, yaşasın 1 Mayıs!
Hep birlikte, daha adil, daha eşit bir dünya için…
No responses yet