Kapının eşiğinde duran şu bavul… İçinde sadece giysilerin mi var sanıyorsun? Bütün geçmişimiz, kahkahalarımız, Hatta o ilk bakışın bile… Hepsi, hepsi o fermuarın ardında kilitli şimdi. Duvarda izin kalmış, çerçeven boş Masada soğuyan çayın hâlâ duruyor Perdeler küsmüş sanki giren ışığa Bu ev sensizliği şimdiden biliyor Sen… Gidiyorsun… Şehrin bütün sokakları sana çıkarken Sen bu yangını görmezden geliyorsun Canım… Canım… Hani o yağmurda ıslandığımız gece Saçlarından damlayan suları silmiştim “Biz hiç ayrılmayız” demiştin o pencerede Ben o sözüne ömrümü vermiştim Sen… Gidiyorsun… Şehrin bütün sokakları sana çıkarken Sen bu yangını görmezden geliyorsun Canım… Canım… Anahtarı bırakma masaya… Onu alırsan, bir gün dönme ihtimalin kalmaz. Beni bu dört duvar arasında, Beni bu anılarla baş başa, Beni sensiz bırakma… Hava soğudu bak… Montunu almadan çıkma. Üşürsün… Ben zaten donuyorum sensizliğinde.
No responses yet